Niektóre miejsca pamiętają więcej niż ludzie. W "Proroku. Próbie orkiestry" opuszczona sala staje się świadkiem niezliczonych historii - wesel, styp, chrzcin, bali maturalnych i spotkań, których ślady wciąż zdają się unosić w powietrzu. Pamięć nie jest tu uporządkowana. Powraca we fragmentach, zaciera granice między tym, co było, a tym, co dopiero się wydarzy. Fotografując ten spektakl, chciałem zachować właśnie tę wielowarstwowość. Nie szukałem pojedynczych scen ani dosłownych znaczeń, lecz obrazów, które - podobnie jak samo przedstawienie - pozostawiają przestrzeń dla wyobraźni. To opowieść, której nie da się zamknąć w jednym kadrze, ale można zatrzymać jej rytm, napięcie i niepokojącą atmosferę.